تفاوت همانندجو، ایرانداک و ترنیتین در چیست؟

اگر دانشجوی ایرانی هستید، احتمالاً هر دو اسم را شنیده‌اید و شاید فکر کرده‌اید یکی از آن‌ها کافی است. این تصور اشتباه است، و اشتباه بودنش می‌تواند گران تمام شود.

هر کدام کجا را می‌گردند

همانندجو (ایرانداک) سامانهٔ پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران است. قوتش در منابع فارسی است: پایان‌نامه‌ها و رساله‌های ثبت‌شده در ایرانداک، مقالات فارسی، و پایگاه‌های داخلی. برای متن فارسی، آرشیوی دارد که هیچ سامانهٔ خارجی ندارد.

ترنیتین سامانه‌ای بین‌المللی است. آرشیوش شامل میلیاردها صفحهٔ اینترنت، مقالات ژورنال‌های بین‌المللی، و صدها میلیون کار دانشجویی از سراسر دنیاست. برای متن انگلیسی بی‌رقیب است.

چرا یکی کافی نیست

اگر پایان‌نامهٔ فارسی می‌نویسید و فقط ترنیتین را چک کنید، ممکن است تشابه با یک پایان‌نامهٔ فارسی دیگر را اصلاً نبینید — چون آن پایان‌نامه در آرشیو ترنیتین نیست.

برعکسش هم درست است: اگر مقالهٔ انگلیسی برای یک ژورنال بین‌المللی می‌فرستید، همانندجو منابع انگلیسی را آن‌طور که ژورنال بررسی می‌کند پوشش نمی‌دهد. ژورنال‌ها معمولاً از ترنیتین یا iThenticate استفاده می‌کنند.

کدام را کِی لازم دارید

تفاوت مهم دیگر: تشخیص هوش مصنوعی

ترنیتین علاوه بر تشابه، درصد متن تولیدشده با هوش مصنوعی را هم گزارش می‌دهد. این قابلیت در سال‌های اخیر برای دانشگاه‌ها اهمیت زیادی پیدا کرده و همانندجو معادل مستقیمی برایش ندارد.

اگر نگران این هستید که متنتان به‌اشتباه به‌عنوان هوش مصنوعی علامت بخورد، راهنمای گزارش هوش مصنوعی را بخوانید.

نکتهٔ مهم دربارهٔ ثبت در مخزن

وقتی سندی از طریق حساب دانشگاه به ترنیتین می‌رود، معمولاً در آرشیو ذخیره می‌شود. یعنی اگر بعداً همان فایل دوباره بررسی شود، با نسخهٔ ذخیره‌شدهٔ خودش صد درصد تطابق می‌خورد.

به همین دلیل، برای بررسی پیش از تحویل باید از سرویسی استفاده کنید که سند را در مخزن ثبت نمی‌کند. وگرنه با دست خودتان برای خودتان دردسر ساخته‌اید.

گزارش ترنیتین بگیرید بدون اینکه سندتان ثبت شود — هر دو گزارش تشابه و هوش مصنوعی، تحویل در چند دقیقه.